آیا تا به حال فکر کردهاید که چرا وقتی یک تکه باقلوا را گاز میزنید، صدای خشخش لایههای آن شبیه به ورق خوردن کتاب تاریخ است؟ تصور کنید در بازاری قدیمی در دمشق یا اصفهان قدم میزنید؛ بوی گلاب، هل و پسته بو داده مشامتان را پر میکند. این عطر، بوی یک دسر ساده نیست؛ این بوی قرنها تمدن، فتوحات و ضیافتهای شاهانه است. تاریخچه شیرینیهای خاورمیانه داستان جنگجویانی است که شکر را در کولهبار خود حمل کردند و امپراتوریهایی که قدرتشان را با ارتفاع کیکهایشان به رخ میکشیدند. برخلاف تصور رایج، شیرینی در این منطقه تنها برای “شیرینکامی” نبوده، بلکه ابزاری برای دیپلماسی، نشانهای از ثروت و زبان مشترک ملتها محسوب میشده است. بیایید صادق باشیم، درک فرهنگ خاورمیانه بدون فهمیدن وسواس عجیب مردمانش نسبت به شیرینی، غیرممکن است.
آنچه در ادامه میخوانید!

هویت و چیستی؛ شیرینی خاورمیانهای چیست؟
وقتی از شیرینیهای خاورمیانه صحبت میکنیم، دقیقاً به چه چیزی اشاره داریم؟ این دسته از خوراکیها، مجموعهای گسترده از دسرها هستند که در منطقهای وسیع شامل ایران، ترکیه، کشورهای عربی (لوانت) و شمال آفریقا ریشه دارند. اما یک نخ نامرئی همه آنها را به هم وصل میکند: استفاده جسورانه از آجیل (پسته، گردو، بادام)، وابستگی شدید به شربتها (ترکیب شکر، آب و طعمدهندهها) به جای خامه سنگین اروپایی و حضور همیشگی عطرهای بهشتی مانند گلاب و بهارنارنج. اینجا شیرینی فقط “دسر بعد از غذا” نیست؛ بلکه یک آیین است که با چای یا قهوه تلخ کامل میشود تا تعادل طعمها، فلسفه زندگی “تلخی و شیرینی در کنار هم” را یادآوری کند.

ریشهها و سرآغاز؛ نیشکری که زنبور ندارد
داستان ما هزاران سال پیش شروع میشود، اما نقطه عطف واقعی جایی است که امپراتوری ساسانی با مادهای عجیب به نام “شکر” آشنا شد. وقتی داریوش بزرگ در لشکرکشی به هند، گیاهی را دید که “بدون وجود زنبور عسل تولید میکند”، دنیای آشپزی برای همیشه تغییر کرد.
اما بیایید تحلیلیتر نگاه کنیم؛ گسترش واقعی شیرینیسازی مدرن خاورمیانه مدیون اعراب در قرنهای هفتم و هشتم میلادی است. آنها نه تنها نیشکر را در سراسر مدیترانه کاشتند، بلکه فنون تصفیه شکر را توسعه دادند. پیش از آن، عسل تنها شیرینکننده اصلی بود. قنادیهای بغداد در دوران عباسی، آزمایشگاههای شیمی بودند که در آنها نشاسته، شکر و میوهها ترکیب میشدند تا اجداد زولبیا و حلوا متولد شوند. در واقع، کلمه “Candy” در زبان انگلیسی از واژه “قند” فارسی و سانسکریت ریشه گرفته است که نشان میدهد چگونه زبان شیرینی، مرزها را درنوردیده است.

اهمیت فرهنگی و اجتماعی؛ زبان بیزبانی
در خاورمیانه، رد کردن تعارف شیرینی تقریباً به اندازه یک توهین جنگی سنگین است! شیرینی در این فرهنگ، واحد پول احترام و محبت است.
- تولد و مرگ: حلوا در فرهنگ ایرانی و عربی، همسفر غم و شادی است. در مراسم سوگواری، شیرینی حلوا نمادی از انرژی بخشیدن به بازماندگان و یادآوری شیرینیِ روحِ از دست رفته است.
- جشنهای مذهبی: رمضان بدون زولبیا و بامیه (یا قطایف در کشورهای عربی) معنا ندارد. این شیرینیها بمبهای انرژی هستند که بدن روزهدار را بازیابی میکنند.
- عروسیها: نقل و نبات پاشیدن بر سر عروس و داماد، ریشه در باورهای کهن زرتشتی و اسلامی دارد که شیرینی را نماد برکت و باروری میدانستند.

اشتباهات رایج
بسیاری از علاقهمندان به غذا، درک درستی از ظرافتهای این حوزه ندارند. بیایید دو مورد از بزرگترین سوءتفاهمها را بررسی کنیم:
- باقلوا فقط یونانی یا ترکی است: این یک دعوای تاریخی بیپایان است! اما حقیقت تحلیلی این است که باقلوا محصول یک “تکامل منطقهای” است. لایههای خمیر احتمالاً ریشه در نانهای لایهای آسیای مرکزی ترکان کوچنشین دارد، اما تکنیکهای پخت و شربتدهی در آشپزخانههای کاخ توپکاپی استانبول و تحت تأثیر فرهنگ پارسی تکامل یافت. هیچ کشوری نمیتواند ادعای مالکیت انحصاری آن را داشته باشد.
- شیرینی خاورمیانهای فقط “خیلی شیرین” است: اگر شیرینیتان گلو را میزند، یعنی بد پخته شده است. یک شیرینی اصیل خاورمیانهای بر پایه “تعادل” است. تلخی گردو، عطر هل و بافت ترد خمیر باید طوری باشند که شیرینی شربت را مهار کنند. قضاوت کردن کل این فرهنگ با باقلواهای صنعتی و بیکیفیت، مثل قضاوت موسیقی کلاسیک با صدای زنگ موبایل است.

سفر جهانی و تکامل؛ از جاده ابریشم تا کافههای پاریس
آیا میدانستید “اشترودل” معروف اتریشی، در واقع نوه باقلوای خاورمیانه است؟ زمانی که عثمانیها تا دروازههای وین پیشروی کردند، اگرچه شهر را نگرفتند، اما فرهنگ غذاییشان را جا گذاشتند. خمیر نازک فیلو (Phyllo) الهامبخش قنادان اروپایی شد تا شیرینیهای لایهای خود را خلق کنند.
امروزه، این شیرینیها دوباره در حال تغییرند. چیزکیک باقلوا یا کرواسان با مغز پسته و گلاب، نشان میدهد که چگونه نسل جدید مهاجران خاورمیانه در اروپا و آمریکا، در حال تلفیق هویت خود با دنیای مدرن هستند. این غذاها دیگر فقط قومی نیستند؛ آنها جهانی شدهاند.

جدول مقایسه ستارگان شیرینی خاورمیانه
| نام شیرینی | خاستگاه اصلی (مورد مناقشه!) | ویژگی کلیدی | داستان کوتاه |
| باقلوا | ترکیه / یونان / ایران | لایههای خمیر فیلو + آجیل + شربت | غذای سلاطین عثمانی که در روز ۱۵ رمضان بین سربازان پخش میشد. |
| کنافه | فلسطین (نابلس) / شام | رشتههای کادایف + پنیر داغ + شربت | نماد مقاومت و هویت در نابلس؛ ترکیبی عجیب از شوری پنیر و شیرینی شربت. |
| معمول (Ma’amoul) | لبنان / سوریه | کلوچه مغزدار (خرما/پسته) | شیرینی مشترک عید پاک مسیحیان و عید فطر مسلمانان؛ نماد همزیستی. |
| ام علی | مصر | پودینگ نان + شیر + آجیل | افسانهای خونین! گفته میشود همسر اول سلطان ایبک پس از کشتن همسر دوم (شجر الدر)، این دسر را برای جشن پخش کرد. |
| گز | ایران (اصفهان) | انگبین + سفیده تخم مرغ + پسته | شاهکاری بدون روغن و آرد؛ یادگار دوران صفویه و پذیرایی از پادشاهان. |

نتیجهگیری
سفر در تاریخچه شیرینیهای خاورمیانه به ما نشان داد که این خوراکیها چیزی فراتر از ترکیب شکر و آرد هستند. آنها راویان خاموش تاریخاند؛ از مسیرهای تجاری جاده ابریشم گرفته تا آشپزخانههای پر هیاهوی قصرها. هر لایه از باقلوا و هر تکه از گز، حاصل قرنها آزمون، خطا و تبادل فرهنگی است. ما آموختیم که شیرینی در شرق، زبان محبت و احترام است، زبانی که نیاز به ترجمه ندارد.
حالا که با داستانهای حماسی، افسانههای خونین و ظرافتهای تاریخی شیرینیهای خاورمیانه آشنا شدید، حتماً عطر هل و گلاب را در ذهنتان تصور میکنید و دهانتان آب افتاده است. آیا حاضرید به جای خریدن نسخههای صنعتی، خودتان آستین بالا بزنید و این جادوی تاریخی را در آشپزخانه خودتان خلق کنید؟
برای دسترسی به دستور پختهای اصیل، دقیق و امتحان شده باقلوا، کنافه و حلواهای سنتی، همین حالا به بخش آشپزی ما سر بزنید. ما آنجا منتظرتان هستیم تا تاریخ را با هم بپزیم!
سوالات متداول
قدیمیترین شیرینی خاورمیانه کدام است؟
تعیین دقیق آن دشوار است، اما “حلوا” و دسرهای مبتنی بر خرما و عسل ریشهای چندهزار ساله در بینالنهرین و ایران باستان دارند.
تفاوت باقلوای ترکی و عربی در چیست؟
باقلوای ترکی معمولاً با شربت ساده شکر و آب درست میشود و بسیار ترد است، اما باقلوای عربی اغلب شامل گلاب یا بهارنارنج در شربت است و گاهی بافت نرمتری دارد.
چرا در شیرینیهای خاورمیانه از خامه کمتر استفاده میشود؟
به دلیل آب و هوای گرم منطقه در طول تاریخ، نگهداری خامه دشوار بوده است. بنابراین، استفاده از شربتها و آجیل که ماندگاری بالاتری دارند، رواج پیدا کرد.
آیا کنافه واقعاً با پنیر درست میشود؟
بله! کنافه اصیل (به ویژه کنافه نابسلی) با نوعی پنیر بدون نمک و کشدار (شبیه پنیر موزارلا اما مخصوص) تهیه میشود که طعم آن در کنار شربت شیرین، بینظیر است.
خمیر فیلو (یوفکا) از کجا آمده است؟
ریشه دقیق آن مورد بحث است، اما تکامل آن به شکل امروزی (لایههای بسیار نازک کاغذی) قطعاً در آشپزخانه کاخهای عثمانی در استانبول صورت گرفته است.
نقش گلاب در این شیرینیها چیست؟
گلاب علاوه بر عطر فوقالعاده، طبع “سرد” دارد که در طب سنتی قدیم برای متعادل کردن طبع “گرم” شیرینی و شکر استفاده میشده است.
آیا راحتالحلقوم همان ژله است؟
خیر، راحتالحلقوم (لوکوم) با نشاسته و شکر غلیظ میشود و بافت جویدنی خاصی دارد، در حالی که ژلههای غربی معمولاً با ژلاتین حیوانی تهیه میشوند.
معروفترین شیرینی ایرانی در جهان چیست؟
احتمالاً “گز” اصفهان و “سوهان” قم شناختهشدهترینها هستند، اما در سطح بینالمللی، باقلوای سبک ایرانی (یزدی و قزوینی) نیز طرفداران خاص خود را دارد.





